Şopen’in ruhundaki karmaşa

Sanki doğduğumdan beri biliyorum, hep kulağımdaydı. Şopen’in, iç dünyasındaki karmaşayı en iyi ifade ettiği bestesi, 1 numaralı baladı (G Minör Opus 23) Sadece belli bir ana ait karmaşadan söz etmiyorum; hayatının uzunca bir dönemine -veya tümüne- ait iniş-çıkışları, dalgalanmaları, içe çöküşleri anlatıyor bu bestesiyle Şopen. Bu eser bana müziğin sınırlarını, ufuk çizgisini gösteriyor. Ne ararsam var içinde. Coşku, hüzün, umut, çaresizlik, aşk, ayrılık, özlem, kavuşma…

Peki ya piyanonun başında bu şarkıyı icra etmek? Dinlerken insanı bu kadar kendinden geçirtiyorsa, çalarken neler yapmaz!? Koşarken, nefes nefese ve nereye gittiğinizi bilmeden, kalbiniz göğsünüzden fırlayacakmış gibi atarken bir an yavaşlayıp gövdenizin sesini dinlersiniz ya. Hemen hemen böyle bir şey.